De Omega Seamaster uit 1978 combineert de designtaal van eind jaren zeventig met een doelbewuste constructie, en biedt een ingetogen kast- en wijzerplaatesthetiek die typerend is voor die periode. Het horloge wordt aangedreven door het quartz uurwerk Cal. 1342, wat Omega's betrokkenheid bij elektronische tijdmeting weerspiegelt, terwijl het een nauwkeurige dagelijkse prestatie levert. Voor de hedendaagse verzamelaar is deze Seamaster een duidelijk voorbeeld van een overgangsperiode in de horlogemakerij – waar traditionele afwerking samenging met nieuwe uurwerktechnologie – wat het interessant maakt voor degenen die de ontwerpevolutie en de technische reacties van het merk op het quartztijdperk bestuderen.