Deze Doxa dateert uit de jaren 60 en heeft een antimagnetische constructie naast het Cal. 103 uurwerk. Zijn tijdperk en technische keuzes weerspiegelen de prioriteiten van de horlogemakerij halverwege de eeuw: duurzaamheid, leesbaarheid en praktische techniek. De Cal. 103 wordt hier gepresenteerd als het hart van het stuk, wat een tijdsgebonden benadering van betrouwbare mechanische tijdwaarneming vertegenwoordigt. Voor een hedendaagse verzamelaar biedt het horloge een directe verbinding met het polshorlogeontwerp van na de oorlog en alledaagse draagbaarheid, gewaardeerd om zijn historische context en eenvoudige mechanische karakter in plaats van moderne complicaties.