Een Lemania-chronograaf uit de jaren 40, gebaseerd op het Cal.2310, vertegenwoordigt een tijdperk waarin de fijne chronograaftechniek werd verfijnd. Het uurwerk wordt beschreven als een kolomwielontwerp met een geschroefde balans die loopt op 18.000 A/u en een kenmerkende "wishbone"-vormige brug; details die getuigen van zorgvuldige constructie en klassieke afwerking. De ontwikkeling van Cal.2310 naast Omega (waar het bekend werd als Cal.321) plaatste het in het hart van de chronograafpraktijk van midden vorige eeuw. Tegenwoordig interesseren dergelijke horloges verzamelaars die historisch significant uurwerkontwerp en mechanisch karakter waarderen, in plaats van moderne complicaties.