Deze Omega Constellation uit 1972 presenteert een profiel dat typerend is voor het design van begin jaren zeventig, waarbij een verfijnde dresswatch-esthetiek wordt gecombineerd met de vooruitstrevende technische experimenten van die tijd. De constructie is gebaseerd op het Cal. 1250, een elektronisch uurwerk van f300Hz dat Omega’s betrokkenheid bij hoogfrequente elektronische regulering weerspiegelt. Het resultaat is een crossover-stuk dat zowel de traditionele horlogemakerij als de innovatie van halverwege de eeuw aanspreekt. Voor een hedendaagse verzamelaar biedt het een tastbare link naar een overgangsmoment in de horlogerie, illustrerend hoe reguliere luxemerken elektronische alternatieven voor mechanische kalibers onderzochten.